Resumo

A principios do século XXI coa adhesión de Vladimir Putin á presidencia, a Federación Rusa consolidou unha actividade internacional máis global baseada en estratexias marcadas no establecemento e fortalecemento de relacións diplomáticas, económicas e políticas con países destacados doutras latitudes. O seu propósito foi acadar o seu interese prioritario: reaparecer como potencia global dentro da estrutura internacional. Así, Rusia ampliou o seu espectro de acción exterior máis alá do diplomático, incluíndo a apertura de relacións comerciais coa venda de armas e o investimento en enerxía, avanzando así cara a unha relación máis estreita con outros actores rexionais en espazos como América Latina.


Usando o realismo estrutural proposto por Keneth Waltz e a súa variante de realismo ofensivo baixo os supostos de Mearsheimer, descríbense os intereses da Federación Rusa na rexión latinoamericana, con especial énfase nos países sudamericanos e México, que poderían situalo en consecuencia. , como potencia global dentro da estrutura internacional actual a través da influencia en áreas extrarexionais. Por outra banda, explica como se diminuiría o predominio histórico dos Estados Unidos sobre América Latina, na medida en que Rusia consegue formar parte das potencias con influencia na rexión. Aínda que os factores iniciais de apertura para o fortalecemento das relacións ruso-latinoamericanas están debilitados, os países latinoamericanos seguen mantendo a súa relación con Rusia, aínda que se reducen a termos diplomáticos e culturais. Os esforzos de Rusia en termos de cooperación sanitaria cara a algúns países da rexión na loita contra COVID19 marcarán o poder de influencia e consolidación do Estado ruso como socio en América Latina durante os próximos anos.